Εικονοθήκη


Σύνδεση

Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου

Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 


Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση

Παρόντες χρήστες
1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 51, στις Παρ Μαρ 14, 2014 4:32 am

Όποιος χάσει την ψυχή του θα την βρει.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Όποιος χάσει την ψυχή του θα την βρει.

Δημοσίευση  nestor Την / Το Τρι Οκτ 18, 2011 2:05 am

Όποιος χάσει την ψυχή του θα την βρει.
Έπρεπε να περάσουν 10 λεπτά για να βρεθεί άνθρωπος με χαμένη την ψυχή του,
ώστε να έχει πρακτική εφαρμογή η παραβολή του καλού Σαμαρείτη κάπου στην Κίνα.

Κινεζάκι διέφυγε της προσοχής των γονέων του και αφού παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο
εγκαταλείφθηκε από τον οδηγό στο ανύπαρκτο έλεος των συνανθρώπων του.
Πολλοί πέρασαν και χωρίς να κινδυνεύουν, δεν προσφέρθηκαν να το βοηθήσουν.
Όλοι τους καταπίεσαν την έμφυτη ανθρωπιά τους και αποχώρησαν άκαρδα από το οικτρό σκηνικό.

Σε μια χώρα που τιμωρεί τις γέννες και απαξιώνει τη νέα ζωή,
ας μη μας φαίνεται παράξενη η συμπεριφορά των υπηκόων της.
Χωρίς θεό... καταντάς απάνθρωπος. Αρνείσαι και τον εαυτό σου στο τέλος.
Αυτο-αναιρείσαι προσπαθώντας να υπάρξεις ελεύθερα τάχα, αυτο-καταστρέφεσαι ουσιαστικά!
Είσαι κατ΄ εικόνα και ομοίωση και εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να υπάρξεις ψευδώς,
αρνούμενος την όντως ΑΛΗΘΕΙΑ σου. Το Θεό σου.

Χρειάστηκαν λοιπόν δέκα λεπτά και πάμπολλες αδιάφορες διελεύσεις περαστικών,
για να φτάσει Άνθρωπος. Άνθρωπος που είχε χάσει το ΕΓΩ του.
(Την σφοδρή επιθυμία της ψυχής του να κυριαρχεί με τις επιθυμίες του δηλαδή
και όχι στις επιθυμίες του) Έπραξε τελικά το αυτονόητο. Ενδιαφέρθηκε για τον συνάνθρωπο.
Η Γυναίκα που σταμάτησε ήταν ρακοσυλλέκτης.
Θέλω να πιστεύω ότι κάτι κακό θα της συνέβη και κατάντησε έτσι και όχι από τεμπελιά.
Άλλωστε η ανθρωπιά που επέδειξε μας λέει πολλά. Αυτή μόνο δε φοβήθηκε μη χάσει κάτι
αφού τα είχε χάσει όλα. Γι αυτό και ήταν σα να έδωσε τα πάντα αφού μόνο την ανθρωπιά της είχε
και την έδωσε σαν τη χήρα του Ευαγγελίου με το δίλεπτο.

http://edition.cnn.com/2011/10/17/world/asia/china-toddler-hit-and-run/?hpt=wo_c2


Ας μη φοβόμαστε αδερφοί και εμείς από την φημολογούμενη χρεοκοπία της χώρας μας.
Αυτό που μας πονάει περισσότερο, είναι η απώλεια της εμπιστοσύνης
και του ψευδούς αισθήματος ασφάλειας που έχουμε καταναλώνοντας υπερεπαρκή αγαθά,
περισσότερα από τα πραγματικά αναγκαία. Η απώλεια της ψυχής μας δηλαδή.
Του λιπαρού της ΘΕΛΩ. ΘΕΛΩ όπως ΘΕΛΩ ΕΓΩ.

Ο άνθρωπος έχει διπλό διαφορικό και τραβάει στην ανηφόρα.
Συνήθως δεν το ξέρει και κακομεταχειρίζεται το όχημα της ύπαρξής του.
Ένα διαφορικό το φυσικό το μεταπτωτικό, ικανό να επιβιώσει σε δύσκολες καταστάσεις,
(πλήρως εξοπλισμένο με ένστικτα επιβίωσης και άλλα χρήσιμα) και άλλο ένα το Θεϊκό.
Ικανό να ξεπεράσει διαπεράσει όλες τις καταστάσεις. Βέβαια με τέτοια λάθος,
λιπαρή κοσμική βαλβολίνη που του βάζουμε έχει μπλοκάρει
και νομίζουμε ότι επειδή δεν δουλεύει για την ώρα, δεν υπάρχει καν.
Το πιο δύσκολο πάντως είναι να το καθαρίσουμε
και να το λιπάνουμε με τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας για να δουλέψει τελικά.
Όχι να ξεπεράσει το Θεϊκό διαφορικό μας τις δυσκολίες της ζωής
.


Σαν στρατιώτης θυμάμαι, βγαίνοντας παράπλευρα από το φράκτη του Στρατοπέδου,
έπρεπε να ανεβούμε λόφο κλίσης 45 μοιρών για κάνα 8λεπτο
πριν ανηφορίσουμε ομαλότερα για την αποστολή μας στο βουνό.
Την πρώτη φορά που ανέβηκα το λόφο, τα πόδια μου δε με κρατούσαν όταν πάτησα κορυφή
και η ψυχολογία μου ήταν συντετριμμένη και τεταπεινωμένη.
Όχι βαριέμαι να περπατήσω και πότε θα φτάσουμε... Ρεαλιστικά πράγματα.
Τα πόδια μου έτρεμαν από την έντονη καταπόνηση και υπολόγιζα ότι σε λίγο δεν θα σήκωναν το βάρος μου.
Εκεί λοιπόν που αρχίζουν τα τι ήθελα και βρέθηκα εδώ πέρα και πως θα γίνει να την κοπανίσω διακριτικά,
παιδεύτικα αρκετά. Τελικά με προσεγγίζει ένας λογισμός ασθενέστερος από τους άλλους αλλά...
"Δεν θα πέσω κάτω αν δεν πέσω πρώτα. Αλλά κι άμα πέσω θα ξανασηκωθώ. Να δούμε τι θα γίνει αν έτσι κάνω;"
Αργότερα και άλλες φορές έκανα το δρομολόγιο με πιο μακρινό προορισμό
και περισσότερο φόρτο στην πλάτη. Κατά τι λιγότερο ψόφιος έφτανα στην κορυφή,
αλλά δε με απασχολούσε το τέρμα της διαδρομής και αν θα την αντέξω.
Είχα ανακαλύψει για πρώτη φορά στη ζωή μου ότι η ανθρώπινη θέληση
δεν έχει όρια και το είχα πιστέψει. Ήταν το έμπλαστρο του νοός μου.
Τελικά περπατούσα γρηγορότερα, με φόρτο και χωρίς να αλλάζουν τα χιλιόμετρα ή η κλίση της διαδρομής.
Ο τρόπος σκέψης μου όμως ήταν διαφορετικός. Ισχυρότερος της ασθενούς σαρκός.

Βέβαια το συμπέρασμά μου προέκυψε ύστερα από οδυνηρή πείρα
και ούτε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός δεν υπόσχεται ανακούφιση Ανάσταση χωρίς Σταυρό.
Θα πονέσουμε, αλλά χωρίς πανικό και απελπισία. Μεγάλα λόγια... υπολογίζω και στο θέλημα του Θεού.


Στο κάτω κάτω, θάνατος μετά πολλών λέει, ουκ έστι θάνατος.
Είναι παρήγορο ότι όλοι οι τίμιοι Έλληνες μαζί υποφέρουμε.

Στην συγκεκριμένη καμπή της ιστορίας μας δε θα πεινάσουμε ούτε θα πεθάνουμε.
Θα ζοριστούμε λίγο και θα περάσει. Δεν θα τους περάσει.
Θέλω και το πιστεύω γιατί μου δίνουν θάρρος, τα λόγια του Μεσογαίας,
για την προφητεία του Αγ. Κοσμά.

Πολλά όμως τόλμησα να πω και άλλα έχω. Αν θέλετε συζητάμε κιόλας.
avatar
nestor

Αριθμός μηνυμάτων : 97
Ημερομηνία εγγραφής : 18/01/2011
Τόπος : www.euart.gr

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Θέλω !

Δημοσίευση  Δ.Κομποτής Την / Το Τρι Οκτ 18, 2011 9:12 am

Θέλω να σχολιάσω μόνο την άποψή σου για το "θέλω".

Να θυμίσω πρώτα-πρώτα τη διαφήμιση της Wind μέσα σε έντονο μπλέ-κόκκινο φόντο: Θέλω!!!

Απευθύνεται προφανώς στα καλομαθημένα και ιδιότροπα παιδιά του σήμερα.

Πιθανότατα να είχε διαβάσει κα το σλόγκαν των αναρχικών στους τοίχους της Αθήνας. "Τα θέλουμε όλα, και τα θέλουμε τώρα"!

Έτσι είχαμε γίνει.
Γι'αυτό και εδώ καταντήσαμε.

Ξεχάσαμε, μάλιστα, το πραγματικό "θέλω", τη νηφάλια τόνωση του αυτεξουσίου μας ιγα ό,τι καλό, για ό,τι αγωνιστικό.

Μακάρι να το ενεργοποιήσουμε, έστω και αργά.

Δ.Κομποτής

Αριθμός μηνυμάτων : 24
Ημερομηνία εγγραφής : 28/01/2011

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Θέλω!

Δημοσίευση  nestor Την / Το Τρι Οκτ 18, 2011 11:41 am


...και πως νομίζεις φίλε Δ.Κομποτή ότι μπορούμε να ενεργοποιήσουμε νηφάλια το αυτεξούσιό μας προς το Αληθινό λυτρωτικό ΘΕΛΩ. Εγώ παιδεύομαι πολλά χρόνια και δεν το καταφέρνω. Βέβαια νωρίτερα αγνοούσα ακόμα και την ύπαρξή του. Το πρώτο βήμα ίσως είναι να καταλάβουμε ότι το έχουμε ανάγκη. Μετά που πάμε; Τι νομίζουν οι υπόλοιποι της συνοδοιπορίας. Είναι καλό ξέρετε ο διάλογος ειδικά τώρα που όλοι αισθανόμαστε μουδιασμένοι ίσως και άβολα με την οικονομική κρίση.

Κάποτε η κυρα-Μαρίκα τα 'λεγε με την Κυρά-Δήμητρα στη βρύση,
ή όλες μαζί το βράδυ με την Κυρα-Λένη και την Κυρα-Βασιλική στο νυχτέρι και ξαλάφρωναν λίγο οι κόρφοι τους.
Σήμερα ειδικά στην Αθήνα με ποιόν να τα πεις; Με την Αϊσέ που δε μιλάει Ελληνικά
ή με την αδιάφορη κουλτουριάρα που τρέχει στις διαδηλώσεις για να δείχνει διαφορετική.
Ας γράφουμε απλά, ο καθένας τι νομίζει ότι είναι καλό να γνωρίζουμε ώστε να διέλθουμε ορθότερα την περίοδο της κρίσης.
avatar
nestor

Αριθμός μηνυμάτων : 97
Ημερομηνία εγγραφής : 18/01/2011
Τόπος : www.euart.gr

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης