Εικονοθήκη


Σύνδεση

Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου

Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 


Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση

Παρόντες χρήστες
1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 51, στις Παρ Μαρ 14, 2014 4:32 am

Οι τρείς ακατάσχετες περιουσίες: Χρόνος, μνήμη και αγάπη είναι τα κληροδοτήματα του Κυρίου στον άνθρωπο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Οι τρείς ακατάσχετες περιουσίες: Χρόνος, μνήμη και αγάπη είναι τα κληροδοτήματα του Κυρίου στον άνθρωπο

Δημοσίευση  Euphemia Την / Το Πεμ Ιαν 03, 2013 3:35 pm


Ο Δωροδότης Κύριος μας αξίωσε, για την περίοδο της επί γης ζωής μας, να διαχειριζόμαστε το μη μεταβιβάσιμο, αλλά προσωπι-
κά αξιοποιήσιμο κεφάλαιο του Χρόνου.
Ενα δεύτερο κεφάλαιο με το οποίο μας εμπλούτισε, μη διαχειρίσιμο από εκείνους που το παράγουν, είναι η ανάμνηση που
αφήνουμε από το πέρασμά μας από τη γη... Θησαυρός βαρύτιμος, η Μνήμη των προγόνων για τους επιγόνους! Συνθέτει πολιτι-
σμό και ιστορία, καθώς επίσης συμβάλλει στη δυναμική προτύπωσης του μέλλοντος από την αξιοποίησή της.
Τρίτο και σπουδαιότερο κληροδότημα, το οποίο χώρισε τον ασταμάτητο χρόνο σε πριν και μετά Εκείνον, είναι το ανυπολόγι-
στης αξίας "αγαπάτε αλλήλους", το υπαρξιακό υπερόπλο του ατόμου και της κοινωνίας.
Το άρθρο που ακολουθεί μας οδηγεί περαιτέρω στο θέμα:

http://www.dimokratianews.gr/content/11800/%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%82







Euphemia

Αριθμός μηνυμάτων : 23
Ημερομηνία εγγραφής : 14/02/2011

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

με δικά μου λόγια..

Δημοσίευση  Ermite Την / Το Δευ Ιαν 07, 2013 8:36 pm

Διάβασα την εισαγωγή της Ευφημίας και παρακινήθηκα να διαβάσω και ολόκληρο το άρθρο.

Θέλω να πω με δικά μου λόγια, να δώσω με δικές μου σκέψεις μια προέκταση στο άρθρο..

ΧΡΟΝΟΣ: συνώνυμο και ταυτόσημο με τη ζωή μας.. Το μεγάλο κεφάλαιο, που μας αναθέτει να το διαχειρισθούμε ο Πλαστουργός μας, ο Φιλάνθρωπος Θεός, ώστε, βλέποντας τη φιλοτιμία μας και την υπευθυνότητά μας, να μας ανταμείψει Εκείνος με ουράνια και ατέρμονη δόξα, με τη δική Του άπειρη μακαριότητα.. Είναι τελείως προσωπικό προνόμιο και έργο. Τελείως προσωπική μας ευθύνη. Δεν μπορούμε να μεταθέσουμε σε άλλον το χρόνο μας, δεν χωράει να αναθέσουμε σε άλλον την διεκπεραίωση της αποστολής μας. Χρόνος.. Καινούργιος χρόνος.. Ας ανασκουμπωθούμε με όρεξη και ζήλο.. Ένα ωραίο παλιό τραγούδι του Κατηχητικού έλεγε: Εμπρός, μπρός παιδιά, στιγμή μη μας ξεφύγει άδεια, Εκείνος κυτά"...

ΑΝΑΜΝΗΣΗ: πραγματικά, με τις αναμνήσεις ζούμε. Μελλοντικές, που ονομάζονται όνειρα, οράματα, πόθους και στόχους. Με τις παρελθοντικές -κυρίως- δικές μας, προσωπικές, ή οικείων μας. Αναπολούμε το παρελθόν μας. Χαιρόμαστε τις καλές στιγμές και τις επιτυχίες μας. Ζυμώνουμε τους πόνους και τα λάθη μας, με προζύμι τη μετάνοια και την προσευχή και με καταστάλαγμα την πείρα. Αναθυμούμαστε και τις μορφές των αγαπημένων μας, που χάσαμε. "Αναθεωρούμε την έκβασιν της αναστροφής", θαυμάζουμε την ευλάβεια και την πίστη. Τί άλλο γίνεται, τόσο πηγαία και διψασμένα, με το βίο και τους λόγους των συγχρόνων γερόντων, καθώς και με τους συγκινητικούς βίους των Αγίων. Και είναι αυτό που θα αφήσουμε πίσω μας, φεύγοντας από τον κόσμο τούτο, σε όποια ηλικία κι αν επιτρέψει να συμβει αυτό, ο Πάνσοφος και Παντοκυβερνήτης Θεός. Δεν πρόκειται για τη γνωστή "υστεροφημία", η οποία σε τελική ανάλυση είναι μάταιη (τί θα θυμάται ο κόσμος από μας και πόσο θα μας εκτιμά.. πιό πολύ αντίστροφα παίζει η υστεροφημία: να μη μας βρίζουν και καταριώνται οι επιγενόμενοι -όπως γίνεται τώρα με κάτι παλιούς πολιτικούς, που μας χαντακώσανε..). Βασικά, με τον όρο "ανάμνηση" εννοούμε και μιλούμε για μεταλαμπάδευση της Παράδοσης. Όταν φεύγει κάποιος από τον κόσμο αυτό, χάνεται η υλική εικόνα του και μένει ο απόηχος από το πέρασμά του, μένει η ουσία της ζωής του, μένει το βάθος της ποιότητός του, το βάθος της ψυχής του. Μένει η πίστη και ευλάβειά του, μένει η τιμιότητά του, η συνέπειά του, η γνησιότητά του.. Και αυτό ακριβώς διδάσκει και στηρίζει και καθοδηγεί.. Χωρίς δασκαλίκι και καταπίεση. Μόνο εμπνέοντας. Μόνο ..λείποντας... Και κάνοντας αισθητή την ..απουσία του, κάνοντας διδακτική, ισχυρά διδακτική αυτήν την εύγλωττη απουσία..

ΑΓΑΠΗ: Το να βγαίνεις από το εγώ σου. Το να παραμερίζεις τη λογική σου, την περίφημη "δικαιοσύνη" σου, το όποιο "δικαίωμα" και να βγάζεις μακροθυμία, επιείκεια, απλό και γνήσιο συναίσθημα. Σήμερα, πόσο κυνικοί έχουμε γίνει.. Όλα για το "δικαίωμα", όλα για το "εγώ", όλα για την ανάδειξή μας, για την εξασφάλισή μας, για την κοσμική και υλιστική "ανάπαυση", που είναι ο αντίποδας της ψυχικής ανάπαυσης και γαλήνης. "Άρατε τον ζυγόν μου", είχε πει ο Κύριος, τον γλυκό ζυγό της αγάπης και της πνευματικότητος, "και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών". Και να διευκρινίσουμε. Άλλο είναι το εγωϊστικο συναίσθημα, που αποτελεί στιγμιαία φλόγωση εγωϊστικής τρυφής και απολαυής, κι άλλο είναι το βίωμα αγάπη, κένωση, αυτοπροσφορά. Το πρώτο, κάτω από το ρήμα "αγαπώ" κρύβει την ωμότητα του "μου αρέσεις", "με βολεύεις, μπορείς να υπηρετήσεις το πρωτόγονο εγώ μου, μπορώ να σε καταχρασθώ". Το δεύτερο είναι ανώτερο, ευγενικό, ουράνιο, θυσιαστικό. Κι αυτό είναι τελείως προσωπικό κατάκτημα και θησαυρός, είναι αιώνιο και αναπαλλοτρίωτο..

Καλή χρονιά.

Ermite

Αριθμός μηνυμάτων : 43
Ημερομηνία εγγραφής : 11/01/2011

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απόδοση στην ολοκληρωμένη του άρθρου διάσταση

Δημοσίευση  Euphemia Την / Το Τρι Ιαν 15, 2013 5:52 am


Πολύ εύστοχη και εποικοδομητική η προσέγγιση του πατρός Θεολόγου, επεκτείνοντας και εμβαθύνοντας σε έννοιες τόσο
κρίσιμες και καθοριστικές για την ψυχή μας...

Euphemia

Αριθμός μηνυμάτων : 23
Ημερομηνία εγγραφής : 14/02/2011

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης